Kavgamızın simgesi Kaktüsüm…

Sosyal medyada ‘ben mutluyum, ben çok eğleniyorum, ben çok sosyalim ‘ furyası almış başını gidiyor.
Kendimi ayırmıyorum. Bende bunların içinde olduğumun farkındayım ama engel olamıyorum 🙂 
Yaptığım yemeğin fotoğrafını çekmeden, gittiğim yerden bildirim yapmadan, mutluyken sosyal medyada paylaşmadan duramıyorum…
Etrafa herkes mutlu imajı veriyoruz, daha az renkli insanlar bunları takip edince kendilerini asosyal hissedip mutsuzluğa sürükleniyor…

fotoğraf; avazavaz dergisinden

Halbuki hiç mi boş boş oturmuyoruz? Hiç mi sıkılmaktan sıkılmıyoruz…

Neyse….

Bu yazımda eşimle kavga ettiğimiz günden hatıra kalan Kaktüs’üm ile ilgili olacak…

Evet kavga ettik…
Tabi bunu sosyal paylaşım sitelerinden kimselere duyurmadık 🙂

Aslında kavgamıza değinmek istemiyorum, devamındaki olaylar şuan bana komik geliyor, onlardan biraz bahsedeyim.

Genelde pireyi deve yapabilen biriyimdir. Gene pireyi deve yapmış olduğum bir gün…
Tartışıyor ve uzlaşmaya çalışıyoruz.
Eşim sorunun pire bile olmadığını iddia etmesiyle çantamı alıp dışarı çıkmam bir oldu. 
Ne ara ayakkabımı giydim, ne ara montumu giydim, ne ara sokağa çıktım anlayamadım. Güya annemin evine gidiyorum =))
Sokağa çıktığımda yüzüme çarpan rüzgar ile kendime geldim… Dışarıda fırtına varmış meğer, feribotlar kesin iptal (annemlerin evi ile aramızda deniz yolculuğu yapmam gerekiyor).

Ne yapayım direk eve gitmek de olmaz, önce biraz kafamı dağıtayım dedim. 
Mahalledeki bir milyoncuda 15 dakika kadar dolandım, mandal, terazi ve yeni halılarımın tüylerini toplamak için halı fırçası aldım çıktım.
Yolun üstünde bir lokantanın önünden geçerken kocaman bir kaktüs cinsi gördüm. Daha önceden bende var olan bu kaktüsten bir dal almak istedim, moralim bozuk ya kendimi motive etmeye çalışıyorum. Bir cesaret içeri girip rica ettim. 
Amca beni kırmadı ve bir dal verdi. Bir güzel de muhabbet ettik 🙂
Ben bu alışverişlerim sırasında eşim paniğe kapılıp feribot iskelesine gitmiş. Bilet almış feribotta tek tek beni aramış aramış ama bulamamış :))) 
Haspel kader bir arkadaşımızın aracılığıyla evimizde buluştuk. Sonuç olarak barıştık.

Günün hatırasa olarak kaktüsüm oldu =)
Her baktığımda feribotta beni arayışı gelecek aklıma =) Ya o anda feribot kalksa ne olacaktı 🙂 
Artık annemlere gider, biz kavga ettik kayınvalide, evi terkettim size geldim derdi :)))

Kaktüsün kocaman halini merak edenler için asortik-krep’i blogunda mevcut hali var 😉