°°°Yalova-Trabzon yolculuklarım°°°

Hem memleketim hem de üniversiteyi okuduğum şehir olmasından ötürü sık sık yolculuk yapmışlığım var Trabzon’a…
Bir çok turizm şirketi değiştirsem de insanları değiştiremediğimizden ötürü yolculuklarım hep işkence vari geçmiştir.
Yoldan selam olsun Hepnize

En ön koltukta yolculuk… cıkkk şoför sigara içer ve dumana boğulursun alerjin tutar..

Arka sıralarda oturursun yanındaki teyze ya çok konuşkan olur seni uyutmaz ya da çoluğu çocuğu olur kucağına oturtmadığı kalır….
Araba içerisinde cakkıdı cakkıdı sakız çiğnemeler….
Salatalık, lahmacun, cips, ne kadar kokucak yiyecek varsa özenle alınır ve mola vermiş araçta yenilir.. Evet neden araç içinde yenir ki. Mola verilmiş işte in tesisin bir kenarında otur ye. Araba da havalanmış olsun….

7 sene boyunca her yolculuk sonunda kitap yazıcam derdim. Kitap yazamadım bari bloga yazayım 🙂
Yolculuk dediğin böyle keyifli olur :)) 
Aklımda en kalan bir kaç örnekler şunlar….
Memleket insanı zaten kendinden komik, konuşkan hayırlı yolculuklar demenle akraba çıkman bir oluyor… neyse bu kez nasıl olduysa yanımdaki bayan erken bir yerlerde indi. Yayıldım uyuyacam. Ama ne mümkün. Kulaklıklardan bile duyabildiğim bir muhabbet dönüyor arkamda. Hani biraz merak biraz da nasıl uyarsam da sussalar diye içimden geçiriyorum. Çünkü saat olmuş gece 2…
Dinlerken dinlerken farkettim ki bunlar aynı yerden binmiş, hatta akraba :o°
E madem ne buluyorlar bu kadar konuşmaya. Hani konus konus bitmeyen mesele ne…
Döndüm arkama
– abla yolculuk nereden ?
– kemalpasadan giresuna
– siz de mi ? Yandakini göstererek.
-heee
-akrabasınız sanırım.
– hee bizim gelin olur bu … Deyip beni de alacaklardı muhabbete kiii lafını kestim araya sokuşturdum sorumu
– e abla madem aynı yerden geliyorsunuz aynı yere gidiyorsunuz ne buluyorsunuz bu kadar konuşacak…saat oldu 2 !
Ablam anlar mı ince ikazı başladı acıklamaya…
Oyyy dertsiz başına dert alan oya oyyyy.
“Tamam abla ben uyuyacam da ondan dedim hani gittiğiniz yerde devam edersiniz, he nasıl olur” deyip döndüm. :)) şaka gibi ya..
                °°°°°°°°°°°°°°°°
Bir yolculuğumu koltuğa sığmayan teyzenin bir bacağını 19-20 saat kadar üstümde taşımışlığım var mesela:)
          °°°°°°°°°°°°°°°°°°
Meselaaa ilk yolculuğumdaki olay aynen şöyle….
Ben annemlerden ayrılmanın üniversiteye gitmenin ,farklı bir ortama girecek olmanın hüznü ile salya sümük ağlarken muavinin gelip, “tamam tamam numaradan ağlamayı kesebilirsin göremeyecek kadar uzaklaştık ” deyip gitmesi ile la havle çekmem hiç unutmadıklarımdan …..
                °°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Bir keresinde araç kaza yapmış . Hasarlı yarım saatte bir mola veriyoruz. Mola verdiğimiz yerler tesis değil… meğer araç hasarlı olduğu için gidemiyoruz…
En son molada rahmetli dayımı aradım da o geldi bir saatlik yoldan beni aldılar 🙂
                 
                 °°°°°°°°°°°°°°°°°°
Sanırım bu en komiklerinden olsa gerek….
Kesin kararlıyım cengaverlik yapmayacağım , kendi keyfime bakacağım. Orduya kadar yanımda okul arkadaşım olacak zaten….
Neyse Vakfıkebir civarında bir teyzeyi apar topar bindirdiler otobüse . Teyze hasta. Ben kızıyorum ki oğluna niye tek bindirdiler, hadi uçakla gidemeyebilir ama bu hasta yaşlı haliyle niye tek basına vs vs…
Orduya kadar arkadaşla muhabbet ede ede gittik. Teyze o arada bir iki kere istifra etti, sadece dönüp ıslak mendil verdim, iyimisin diye sordum, sonrasında yola devam …
Teyzenin yanında iyi bir bayan vardı da çok şükür o ilgilendi.
Neyse ben Yalovaya geldim. Süpriz yapıcam diye eve yakın bir durakta indim. Valizi çekeleye çekeleye gittim eve.
Annem beni görünce “aaaa oyaa halamla mı geldin,aferin kız kadın hastaymış zaten…”
Hala olayı algılamayan ben ” yooo ben tek geldim” dedim.
Cümlelerimin bitmesiyle içeriye yol boyu istifra eden yaşlı teyzenin içeri girmesi bir oldu. Meğer bizimkiler beni değil annemin halasını bekliyorlarmış 🙁
Meğer o yaşlı teyze benim halammış…
Meğer o teyzeyi tek basına yollara koyanlar benim akrabammış :(((
Güler misin ağlar mısın…..
             °°°°°°°°°°°°°°°°°°

10 Comments

  1. Yolculuk maceraları bitmiyo canım bende sakız çğnemelerine uyuz oluyorum hele bide o koltuğu kucağına kadar yatırıyolar ya sinir oluyorumm !!
    Hayat tesaduflerle dolu hem guldum hem sasırdımm olsun herkes kendınden meshul canım olabılıyor boyle şeyler. .

    1. neler var neler,,, eminim sende anlatsan bir sürü hikaye çıkar, iki saatlik yol deme 😉
      bak bir tane daha geldi aklıma. uçaktayız. yanımdaki teyze nereye gidiyorsun diye sordu. yeminle ne diyeceğimi şaşırdım. uçak aktarmalı da ben mi bilmiyorum acaba dedim :))
      ahh ahhhh:)

  2. Bende 5 yıl boyunca yılda en az 4 kere 18 saatlik yolculuk yapmış bir zavallı olarak o otobüsün içindeki mahşer kalabalığından Rabbim herkesi korusun diyorum:)) Hiç çekilmiyo valla:) İyiki bitti…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir